چرا کتاب؟

معمولا سنی که از ما گذشت در دام احساس باتجربگی خواهیم افتاد و شروع می کنیم به نصیحت دیگران و حاصل تجربیات خود را در اختیارشان گذاشتن، گاهی تجربیات من بیشتر از انگشتان یک دست نیست یا خاطرات جالب ما بار اول جالبه اما وقتی در طی سال هر آن را تکرار می کنیم دیگران را دلزده می کنیم. در این حالت چند اتفاق می افتاد یا اطرافیان به احترام ما و با بیحوصلگی سکوت کرده و داستان تکراری ما را گوش می کنند یا این که در نقل آن به ما کمک می کنند تا زودتر سر وته قضیه هم بیاید. به این وضعیت جمود گفته می شود یعنی شخص به جایی می رسد که قدرت جذب معلومات جدید را از دست داده و به بازتاب کمرنگی از خاطرات مشغول می شود یا این که دچار غرور شده و احتمالا بعضی تحسین ها او را با مخ به زمین می کوبد تا چهره این موجود با یک لبخند از بالا و همه چیز دان برای همیشه شکل خاصی به خود بگیرد.

بدین خاطر لازم است کتاب بخوانیم و در محضر دیگران شاگردی کنیم تا به وسعت علم و دانش موجود و کمبودهای فراوان خود پی ببریم تا متواضع و مهربان باشیم متاع خود را که اندک هست به شکلی واقعی ببینیم .

دوم این که کتاب های خوب مسائلی فکر شده و پخته را ارائه می کنند که امکان زایایی و پویش فکری را برای ما به ارمغان می آورد.

...